18.11.19 De politiek plakt een prijs op het leven van een burger

Carte blanche – Boris Morenville, voorzitter van VSOA-Defensie


Door nationale en internationale missies hebben we niet genoeg militairen meer om de veiligheid te garanderen van de inwoners van het land waarvoor zij instaan.
Het gaat hier niet meer om broeken met gaten, verouderde rugzakken of zelfs het gebrek aan verwarming in de kazernes, maar om het menselijke kapitaal dat nodig is voor de missies van Defensie. Het is nu de essentie van een nationaal leger die in gevaar komt.

Geen actie vanuit de politiek

De programma's van de politieke partijen zijn het er unaniem over eens: het militaire beroep moet worden opgewaardeerd. Maar het uitblijven van de regering en de overbodige maatregelen maken het moeilijk om deze aderlating tegen te houden. Nochtans hebben wij de laatste jaren gemerkt dat militairen dringend ingezet werden om de “meubelen” te redden voor andere beroepsgroepen zoals de penitentiair bewakingsassistenten (cipiers) of de Federale Politie,…  De militairen zijn inderdaad de enige burgers die een aanwervingsakte ondertekend hebben, desnoods ten koste van hun leven en het zijn ook de enigen aan wie het stakingsrecht ontzegd wordt.

Bij VSOA-Defensie weigeren we de bevolking en de werknemers te gijzelen, maar we stellen ook het gebrek aan respect en erkenning voor het personeel van Defensie aan de kaak. Er komt een dag waarop de kaart Defensie niet meer gespeeld kan worden! Hoe zit het dan met de veiligheid van ons land?

Budget en personeel: één strijd!

De budgettaire analyses zijn unaniem: het budget dat aan Defensie wordt toegekend, is omgekeerd evenredig met onze economische groei. Dat betekent dat de ondermaatse investering in ons leger een bekende evolutie is in ons beleid en al sinds 1981 aan de gang is. De bezuinigingen lijken niet te stroken met de veiligheidscontext en de taken die onze militairen krijgen opgelegd, zowel op het nationale grondgebied, met name Operatie Vigilant Guardian, als in het buitenland.

Dit heeft ook een menselijke kost. Defensie slaagt er niet in om mensen te rekruteren en haalt haar doelstellingen ook niet. Tegelijkertijd worden onze militairen overbelast doordat ze steeds meer verschillende functies moeten uitoefenen om de welverdiende pensionering van hun collega’s te compenseren. Door die druk op het personeel verlaten velen, vooral jongeren, de organisatie! Zonder een krachtige reactie van de militaire overheid of van de politici zal het onmogelijk zijn om deze vicieuze cirkel te doorbreken.

Defensie in crisis?

Om deze situatie aan te kunnen, heeft Defensie onlangs een ‘overgangsteam’ aangesteld met aan het hoofd generaal Marc Thys als manager (in feite een crisismanager). Volgens ons opnieuw een gemiste kans! We moeten immers niet intern naar oplossingen zoeken, maar op het hoogste beslissingsniveau, namelijk bij de regering.

Hoewel de vakorganisaties niet geraadpleegd werden bij de samenstelling van een dergelijk transitieteam, is het VSOA – Defensie bereid dit team bij te staan om het statuut van het personeel van Defensie te herwaarderen.

Het is ook duidelijk dat er nog steeds niet naar de ervaringen en de teleurstelling van onze militairen wordt geluisterd. De malaise is groot en het vertrouwen tussen het personeel en de Hoge Raad moet worden hersteld. Daarvoor heeft Defensie nood aan een verandering van het managementmodel, zodat ze zich eindelijk bevrijdt van haar label ‘la grande muette’ (de grote stomme).

Vakbondsengagement

VSOA-Defensie richt al zijn inspanningen op alle mogelijke maatregelen om de erkenning en het respect voor het militaire personeel en burgerpersoneel van Defensie te vergroten. Onze kracht: kennis van de kern van de problematiek Defensie, gebruik makend van een uitgebreid syndicaal netwerk binnen het openbaar ambt. Deze onuitgegeven situatie brengt met zich mee dat wij toegang hebben tot hefbomen en tot onderhandelingsorganen die de sfeer van Defensie overstijgen. En zoals hierboven uiteengezet, zal de herwaardering van het vak van militair noodgedwongen gepaard gaan met een betere federale financiering van onze Defensie.

Er werden reeds tientallen concrete en gestructureerde voorstellen per domein gedaan en die zullen nog aan de toekomstige regering worden voorgelegd. Aarzel niet om onze visie voor 2020-2030 te bekijken.

Wij zijn ervan overtuigd dat deze maatregelen een nieuw positief elan zullen kunnen geven aan het geheel van het personeel van ons Departement, waarbij een betere aanwending en paraatstelling van onze Krijgsmacht gegarandeerd worden.

Wij menen dat enkel een concreet engagement van de politieke en militaire overheid tegenover de vakbondsorganisaties via een nieuw sectoraal akkoord respect en erkenning voor het personeel zal aantonen. We dringen erop aan dat de werkgroep zich zal moeten buigen over de statutaire en financiële aspecten en het welzijn op het werk voor alle personeelsleden van Defensie. Aan het einde van 2019 staat ons een grondig werk van lange adem te wachten.